bezcześnik 1
noundomain: personregister: daw.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
człowiek, który coś lub kogoś bezcześci albo sam jest pozbawiony czci, honoru, grzesznik.
Examples
- 1.Tym razem udało się policji złapać bezcześników na gorącym uczynku, gdy wynosili kosztowności z grobowca.
- 2.Bartosz Koźmiński był przez prasę ukazywany jako łupieżca kupców oraz szlachty, wichrzyciel i bezcześnik, niepozbawiony jednak odwagi i pomyślunku.
- 3.Kiedym sobie pomyślał, że ów cudowny czynnik elektryczny dawał statkowi nietylko światło, ruch, ciepło, ale i bronił go jeszcze od napaści zewnętrznych, zamieniał go w świętą niejako arkę, której żaden bezcześnik nie mógł dotknąć, żeby nie został piorunem rażony – podziwienie moje nie miało granic, i przenosiło się z dzieła na jego twórcę
