dziedzina działalności człowieka, której wytworem są dzieła sztuki, wypływające z potrzeby tworzenia.

dziedzina działalności człowieka, której wytworem są dzieła sztuki, wypływające z potrzeby tworzenia.

nurt w architekturze historyzmu, nawiązujący formalnie do baroku, szczególnie w dekoracji elewacji, rozpowszechniony w końcu XIX wieku (od 1880).

nurt w architekturze XIX-wiecznego historyzmu, nawiązujący do architektury renesansowej.

nauka zajmująca się przestrzennym planowaniem obszarów wiejskich.

nurt w architekturze, którego wytworami są reprezentacyjne siedziby królewskie, książęce, biskupie, wielkopańskie, budynki zamieszkane przez osoby pochodzące z wysokich klas społecznych.

nurt w architekturze historyzmu, nawiązujący formalnie do baroku, szczególnie w dekoracji elewacji, rozpowszechniony w końcu XIX wieku (od 1880).

nurt w architekturze XIX-wiecznego historyzmu, nawiązujący do architektury renesansowej.

nurt w architekturze, którego wytworami są reprezentacyjne siedziby królewskie, książęce, biskupie, wielkopańskie, budynki zamieszkane przez osoby pochodzące z wysokich klas społecznych.