huk 1

noundomain: natural phenomenonregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

głośny, silny, głuchy odgłos.

  • 1.Spadła nań nagle straszliwa ulewa, oślepiła błyskawicami i ogłuszyła hukiem gromów, aż przerażone stworzenie przypłaszczyło się literalnie ku ziemi, przemokło do kości i byłoby się może utopiło, gdyby nie Szara Wilczyca, która nadbiegłszy, chwyciła je w pysk i odniosła do suchego i ciepłego schroniska.
  • 2.Niestety jak tragarze wnosili tę szafę po schodach, to jeden z nich się poślizgnął, i mebel spadł z hukiem na półpiętro pomiędzy trzecim a czwartym piętrem. Nie dość, że się poobijał, to jeszcze szyba się stłukła w oknie.
  • 3.Strzałowi najczęściej towarzyszy huk, błysk i chmura gazów wylotowych.

Project co-funded by European funds

FENG