klasztor katolicki, na którego czele stoi opat, wraz z należącymi do niego posiadłościami ziemskimi.

klasztor w Kościołach wschodnich.

duży, znaczący klasztor w kościele prawosławnym lub jednym z Katolickich Kościołów Wschodnich.

klasztor należący do zakonu kartuzów.

klasztor lub inna instytucja podlegająca władzy patriarchy lub synodu.

zespół kilku klasztorów podlegających władzy kustosza.

franciszkański klasztor katolicki w Łodzi - Łagiewnikach.

stanowiący pozostałość po działalności benedyktynów, związany w jakiś sposób z ich przeszłością.

stanowiący pozostałość po działalności pijarów, związany w jakiś sposób z ich przeszłością.

stanowiący pozostałość po działalności bazylianów, związany w jakiś sposób z ich przeszłością.

stanowiący pozostałość po działalności cystersów, związany w jakiś sposób z ich przeszłością.

stanowiący pozostałość po działalności dominikanów, związany w jakiś sposób z ich przeszłością.

miejsce, w którym coś się mieści.

jedno z pomieszczeń klasztornych, służące zakonnikom do zebrań, także sala zebrań kapituły kanoników.

wewnętrzny dziedziniec klasztorny.

pomieszczenie mieszkalne w klasztorze lub pustelni.

miejsce, w którym żyją nowicjusze lub nowicjuszki; zazwyczaj wydzielona część większego klasztoru.

wydzielona część kościoła, w której znajduje się ołtarz boczny.

pomieszczenie w klasztorze przeznaczone do prowadzenia rozmów z gośćmi.

pomieszczenie, w którym przepisywano księgi.

część zabudowań klasztornych dostępna tylko dla zakonników, objęta zakazem wejścia dla ludzi z zewnątrz, zwłaszcza płci przeciwnej.

wspólna sypialnia w klasztorach, zakładach wychowawczych itp.

jadalnia w klasztorze lub seminarium duchownym.

jedno z pomieszczeń klasztornych, służące zakonnikom do zebrań, także sala zebrań kapituły kanoników.

wewnętrzny dziedziniec klasztorny.

miejsce modlitwy (nie musi być ustanowione kanoniczne) lub kaplica w seminarium albo klasztorze.

pomieszczenie mieszkalne w klasztorze lub pustelni.

wydzielona część kościoła, w której znajduje się ołtarz boczny.

pomieszczenie w klasztorze przeznaczone do prowadzenia rozmów z gośćmi.

pomieszczenie, w którym przepisywano księgi.

część zabudowań klasztornych dostępna tylko dla zakonników, objęta zakazem wejścia dla ludzi z zewnątrz, zwłaszcza płci przeciwnej.

wspólna sypialnia w klasztorach, zakładach wychowawczych itp.