materiał wybuchowy wynaleziony przez Alfreda Nobla (opatentowany w 1867 roku).

ładunek materiału wybuchowego, który dawniej (XVI-XVIII w.) był używany m.in. do wysadzania bram w umocnieniach, mostów, krat okiennych i innych obiektów.

łatwo zapalny materiał wybuchowy służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej.

organiczny związek chemiczny z grupy nitrozwiązków, materiał wybuchowy występujący jako płynna lub krystaliczna substancja.

sztuka amunicji przeznaczona do małokalibrowej broni palnej.

taki, który wywołuje huk.

brak danych

sól kwasu pikrynowego.

chloran(VII) - sól kwasu nadchlorowego, najsłabszy utleniacz z całego szeregu chloranów, używany do wyrobu materiałów wybuchowych.

sól kwasu pikrynowego.

sól kwasu chlorowego (V).

zrobiony z napalmu, taki, który w składzie ma napalm.