odpierać 1

verbdomain: v physical competitionregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

stawiać czoła atakowi, bronić się, próbować pokonać wroga.

  • 1.Czuł się już śmiertelnie wyczerpanym, ledwie się trzymał na nogach i wsparłszy się o stolik, jakby zamierającymi oczami patrzył na dziwną scenę: jakaś bitwa wrzała dokoła, otoczyła go czerń kozacka, broni się szablą; pękła, chwyta więc z ziemi karabin, grzmoci kolbą, odpiera ciosy; nacierają ze wszystkich stron i naraz dostał piką w twarz, ktoś go pałaszem rąbie przez głowę, ktoś piersi przebija bagnetem.
  • 2.Wszyscy byli przekonani, że zamek odpiera szturm gwałtowny.
  • 3.- Od Częstochowy on powiał - odrzekł na to pan Jan. - Wczoraj były wiadomości, że się klasztor jeszcze trzyma i coraz mocniejsze szturmy odpiera...
  • 4.Pomimo całej nieumiejętności, braku skałek i nabojów, młode wojsko zdołało bronić się przez cały dzień i odpierało napaść, ile mogło.

Project co-funded by European funds

FENG