wspólnota rodowa, zarządzana przez wspólnego przodka, na jednym, wspólnym terytorium, prowadząca wspólną politykę wobec innych klanów i ich członków.

według najnowszych ustaleń przedstawiciele cywilizacji mykeńskiej, której najważniejszym ośrodkiem były Mykeny, leżące w Argolidzie na Peloponezie; około 1450 r. p.n.e. Achajowie podbili Kretę, którą niepodzielnie władali z pałacu w Knossos.

plemię słowiańskie, zamieszkujące Pojezierze Wielkopolskie, które miało doprowadzić do powstania pierwszego państwa na ziemiach dzisiejszej Polski.

plemię wschodniosłowiańskie, zamieszkujące od VI w. do X w. oba brzegi środkowego Dniepru.

związek plemienny wschodnich Słowian, który w dużej mierze dał początek również Słowianom południowym, według niektórych badaczy zeslawizowane plemię sarmackie (czasem utożsamiane z Aorsami/Alanami) lub odłam Słowian wschodnich podporządkowany rządzącej warstwie sarmackiej, która się w nim etnicznie rozpłynęła.

wieloznaczne pojęcie, które oznacza w naukach społecznych zbiorowość ludzką powiązaną zamieszkiwaniem na tym samym terenie, wspólnym pochodzeniem, językiem, kulturą, religią itp.

połowa plemienia, jedna z dwóch uzupełniających się grup w organizacji plemiennej życia społecznego, religijnego i politycznego; z ang. "moiety", pl. "moieties".

członek jakiegoś plemienia (w stosunku do innych członków tego samego plemienia).

połowa plemienia, jedna z dwóch uzupełniających się grup w organizacji plemiennej życia społecznego, religijnego i politycznego; z ang. "moiety", pl. "moieties".

członek jakiegoś plemienia (w stosunku do innych członków tego samego plemienia).