hyponymy

verb

błyszczeć, zazwyczaj: mieć gładką powierzchnię i odbijać światło.

verb

odbijać światło, nieciągle, w sposób przerywany, mienić się, świecić się, błyszczeć.

verb

błyszczeć, połyskiwać, mienić się.

verb

mienić się, błyszczeć.

verb

połyskiwać jak perła.

state

adjective

taki, który błyszczy, połyskuje, ma gładką powierzchnię, która odbija światło.

verbal holonymy

verb

być tym, co powoduje zmianę kierunku fali, stanowić tę przeszkodę i wpływać na ruch oraz kształt fali.

połyskiwać 1

verbdomain: v stateregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

błyszczeć, odbijać światło, mieć połysk.

Examples

1.Karoseria świeżo wypucowanego samochodu połyskiwała w słońcu, świadcząc dobitnie o tym, że jest sobota po południu.
2.Ten lakier jest bardzo ładny, połyskuje metalicznymi drobinkami.

hypernymy

verb

brak danych

inchoativity

verb

verb

brak danych

Project co-funded by European funds