fragment ściany na wysokości poddasza w dachu dwuspadowym, pulpitowym, półszczytowym ograniczony połaciami dachu lub ozdobne zwieńczenie elewacji lub jej części np. ryzalitu, portalu, obramienia okiennego oparte na kształcie trójkąta.

element konstukcyjny budowli wykonany z materiału ceramicznego lub kamienia naturalnego (rzadko także częściowo np. z drewna), prefabrykatów łączonych zaprawą, albo (czasami) wykonany z materiału jednorodnego, np. odlany z betonu lub ulepiony z gliny.

wolnostojąca ruchoma ściana, która oddziela jedną przestrzeń od drugiej.

ruchoma zasłona lub ściana w głębi sceny w teatrze, przedstawiająca niebo.

w tradycyjnej architekturze japońskiej: ruchomy, zsuwany ekran do dzielenia pokoju lub służący jako drzwi do niego, składający się z drewnianych ramek wypełnionych tradycyjnym papierem japońskim washi lub (współcześnie) materiałami z tworzyw sztucznych.

jakaś wyróżnialna powierzchnia.

rodzaj bariery, przeszkody; coś, czego funkcją jest przegradzanie - oddzielanie od siebie dwóch przestrzeni.

wnęka w ścianie; najczęściej wstawia się w nią okna lub drzwi.

elementy dekoracyjne wykonane z gipsu lub żywicy poliestrowej, często odlewane i montowane do ścian i sufitów.

okrągły bądź owalny niezamykany otwór w ścianie lub szczytowej części sklepienia, przepuszczający powietrze i światło do wnętrza budowli.

powierzchnia ściany budynku widoczna na zewnątrz.

warstwa z zaprawy lub gipsu pokrywająca powierzchnie ścian, sufitów i innych elementów konstrukcyjnych w środku i na zewnątrz budynku.