skóra na twarzy.

rodzaj znamienia wypukłego lub płaskiego zazwyczaj o ciemniejszym kolorze niż skóra.

w łowiectwie: luźna, obwisła skóra podgardla żubra.

zgrubienie od słowa skóra.

skóra cellulitowa o licznych guzkach i zagłębieniach, często w pobrużdżonych miejscach ma obniżoną temperaturę.

całość organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego.

całość organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego.

skóra, tkanka mięsna i tłuszczowa; miękkie (zewnętrzne) części, z których zbudowany jest człowiek i większość zwierząt.

blady, taki, który nie wygląda zdrowo.

o kolorze skóry, oczu: zbliżony do barwy krwi lub płatków maku, zmieniony np. pod wpływem silnego ukrwienia, poparzenia, zmęczenia.

o kolorze skóry: rumiany, zarumieniony; np. różowe policzki.

część organizmu wielokomórkowego o wyspecjalizowanej budowie i funkcji.

sztuczna lub naturalna warstwa pokrywająca jakąś powierzchnię.

najbardziej zewnętrzny i jednocześnie najcieńszy nabłonek okrywający powłokę ciała organizmu zwierzęcego, pochodzenia ektodermalnego, u bezkręgowców określany nazwą naskórka, epidermy lub hipodermy– składa się z jednej warstwy komórek, u kręgowców nazywany jest naskórkiem, rzadziej epidermą i jest złożony z kilku warstw.

dwupłatowy gruczoł łojowy u ptaków położony pod nasadą ogona (kuprem), wydzielający tłustą wydzielinę służącą ptakom do natłuszczania dziobem piór w celu ochrony przed zawilgoceniem oraz do produkcji prowitaminy D.

gruczoł pęcherzykowaty skóry ssaków wydzielający łój, który uchodzi do mieszka włosowego, natłuszczając włosy i naskórek.

gruczoł cewkowaty u ssaków, który wydziela pot.

podłużne zagłębienie, bruzdka w skórze, powstała w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych.

obszar na powierzchni skóry, w obrębie którego odczuwany jest ból spowodowany chorobami narządów wewnętrznych.

określone na podstawie obserwacji klinicznych szlaki migracji komórek wytwarzających melaninę.

pigment odpowiedzialny za pigmentację organizmów; u ludzi występuje głównie w skórze właściwej i naskórku, we włosach, a także w naczyniówce.

najbardziej zewnętrzny i jednocześnie najcieńszy nabłonek okrywający powłokę ciała organizmu zwierzęcego, pochodzenia ektodermalnego, u bezkręgowców określany nazwą naskórka, epidermy lub hipodermy– składa się z jednej warstwy komórek, u kręgowców nazywany jest naskórkiem, rzadziej epidermą i jest złożony z kilku warstw.

dwupłatowy gruczoł łojowy u ptaków położony pod nasadą ogona (kuprem), wydzielający tłustą wydzielinę służącą ptakom do natłuszczania dziobem piór w celu ochrony przed zawilgoceniem oraz do produkcji prowitaminy D.

gruczoł pęcherzykowaty skóry ssaków wydzielający łój, który uchodzi do mieszka włosowego, natłuszczając włosy i naskórek.

gruczoł cewkowaty u ssaków, który wydziela pot.

obszar na powierzchni skóry, w obrębie którego odczuwany jest ból spowodowany chorobami narządów wewnętrznych.

określone na podstawie obserwacji klinicznych szlaki migracji komórek wytwarzających melaninę.

pigment odpowiedzialny za pigmentację organizmów; u ludzi występuje głównie w skórze właściwej i naskórku, we włosach, a także w naczyniówce.

o ciele: taki, który ma rumieńce, jest zaróżowiony.

taki, który ma twardą skórkę - powłokę ciała.

tak, że na ciele są rumieńce, jest zaróżowione.