smucić 1
verbdomain: v emotionregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
wzbudzać w kimś, powodować smutek.
Examples
- 1.Nie chcąc być ciężarem dla weterana, młody podoficer (porozumiawszy się tajemnie z podskarbim swego wuja, panią Barbancon) dokładał co miesiąc 80 franków do pensji pana Bernarda, swój szczupły zarobek, i obok tego częste jeszcze sprawiał mu niespodzianki, które cieszyły ale i smuciły zarazem poczciwego weterana, który wiedział jak troskliwie Oliwier pracował, ażeby choć niewielki znaleźć sobie zarobek.
- 2.Smucą mnie ostatnie wieści od babci. Podobno dziadek bardzo choruje, ale nikomu nie chce się do tego przyznać...
- 3.Wierząca i religijna, do czasu odwiedzin kościoła w Dziemiatyczach, nie czuła się jednak na siłach do wyznania swego grzechu na spowiedzi. Męczyło ją to i smuciło.
Synonyms
- zasmucać 1
powodować, że ktoś staje się smutny, wzbudzać w kimś smutek.
