niewerbalny, znaczący element wypowiedzi, sposób podkreślania za pomocą głosu elementów wypowiedzi, które są ważne dla nadawcy.

poprawna wymowa.

zjawisko wymowy danej głoski z dodatkową artykulacją środkowopodniebienną (obok głównego zbliżenia narządów mowy pojawia się zbliżenie środkowej części języka do podniebienia).

aktywność krtani w procesie mówienia.

zespół cech postępowania, działania, wykonania, styl; określony tryb postępowania, kolejność, metoda wykonywania czegoś.

brzmienie wypowiedzi wyrażające treści niezawarte w czysto językowej jej warstwie.

proces kształtowania dźwięków mowy ludzkiej, odbywający się w części aparatu mowy.

zjawisko językowe, sposób wypowiedzi osób lub grup niezależny od nich, związany z ich regionem pochodzenia lub zamieszkania, sytuacją społeczną lub warstwą społeczną, do której należą.

brzmienie wypowiedzi wyrażające treści niezawarte w czysto językowej jej warstwie.

proces kształtowania dźwięków mowy ludzkiej, odbywający się w części aparatu mowy.

zjawisko językowe, sposób wypowiedzi osób lub grup niezależny od nich, związany z ich regionem pochodzenia lub zamieszkania, sytuacją społeczną lub warstwą społeczną, do której należą.

o głosce (dźwięku): taki, przy wymawianiu którego więzadła głosowe wprowadzone są w drgania; taki, którego cechuje artykulacyjna dźwięczność.

w językoznawstwie w odniesieniu do głosek: taki, który artykułowany jest bez drgań więzadeł głosowych; taki, którego nie cechuje artykulacyjna dźwięczność.

taki, który jest wymawiany, powstaje przy ruchu języka do tyłu.

w językoznawstwie: taki, którego miejscem artykulacji jest podniebienie miękkie.