wzniecić 1

verbdomain: v physical competitionregister: książk.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

sprowokować jakieś wydarzenia, doprowadzić do jakichś wydarzeń ważnych w wymiarze społecznym; zwłaszcza do walki zbrojnej.

Examples

1.Ranulf uwięził żonę w Pontorson lub w Teillay, czym wzniecił rebelię w całej Bretanii.
2.Najstarszy z nich, Aleksandros, generał wojsk rosyjskich, był liderem związku Filiki Eteria i wzniecił w 1821 nieudane powstanie przeciw Wysokiej Porcie w księstwach rumuńskich.
3.Najstarszy z nich, Aleksandros, generał wojsk rosyjskich, był liderem związku Filiki Eteria i wzniecił w 1821 nieudane powstanie przeciw Wysokiej Porcie w księstwach rumuńskich.
4.wzniecić coś, wzniecić powstanie
5.Wtedy to właśnie podniósł bunt Juda Galilejczyk który już raz wzniecił rozruchy, zaraz po śmierci Heroda Wielkiego.

wszcząć 2
sprowokować jakieś wydarzenia, doprowadzić do zdarzeń ważnych w skali kraju, narodu, ważnych dla społeczeństwa czy społeczności; zwłaszcza: doprowadzić do walki zbrojnej.