żegnać 1
verbdomain: v societyregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
wykonywać symboliczne czynności poprzedzające rozstanie z kimś (rzadziej z czymś).
Examples
- 1.Po raz ostatni żegnała stare mury.
- 2.Właśnie żegnałam ostatnich gości, kiedy zadzwonił telefon z okropnymi wieściami.
- 3.Gdy godzina dziewiąta wybiła i nie liczono już na odwiedziny pana Millera, Justyn żegnał pocałunkiem matkę i siostrę i szedł do swego pokoju.
- 4.Olimpu szczyty obłok już przysłania, Słońce ostatnim swym żegna nas błyskiem I ton liliowy rzuca na wybrzeża...
- 5.Tłum uległ, jak gromada uczniów na głos nauczyciela; odeszli w porządku, żegnając głosem, głową i ręką młodego człowieka, który zdawał się rozkazywać, a którego oblicze po tej burzliwej przygodzie, nie więcej było wzruszonem, jak niebo po burzy.
- 6.Wyjdą drzewa znajome mnie żegnać i zobaczą... że mi wcale nie żal!
- 7.Zwiędłe i pożółkłe liście akacyj zwisały ciężko na gałązkach, poruszanych zlekka wietrzykiem jesiennym; topole ogołocone już z liści, białokore brzozy płonęły w swej złocistej szacie, kędzierzawe tuje z poszarzałą zielonością, ciemno-zielone jodły, te dzieci wąwozów górskich, wichrów i zimna, sterczały milcząco na przerzedzonych murawach; gdzieniegdzie ptaszki, ukryte w gałązkach, rzucały krótkie i żałosne tony w samotną ciszę, jakby żegnały coś, co było, a czego już niema, minioną gęstwinę i cienie, słodki szmer zefirów, ciepłe promienie słońca, które im ogrzewały skrzydła i miłość.
- 8.Ludzie stojący na wybrzeżu żegnali odpływający statek.
- 9.A my witać ciebie będziem, Będziem żegnać cię piosenką, I zanucim, zaświergoczem Dobrym dziatkom przez okienko.
- 10.Weszła, potem z uczuciem żegnając każdy przedmiot, każdy sprzęt, uklękła przed krucyfiksem i modliła się tą samą modlitwą, jak niegdyś w małym domu na przedmieściu św. Jakóba, drugiego dnia po swem przybyciu.
