rodzaj broni pośredni pomiędzy łukiem a kuszą, stosowany w starożytnej Grecji.

rodzaj łuku, w którym zastosowano system bloczków, złożonych z odpowiednio nawiniętego kabla, oraz krążków, co wspomaga napięcie cięciwy, jest mało wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności, charakteryzuje się dobrą celnością, powtarzalnością oraz lepszym zasięgiem w porównaniu do innych; skonstruowany w 1966 roku.

rodzaj łuku o pojedynczej cięciwie rozpiętej bezpośrednio między gryfami ramion, naciąganej i zwalnianej palcami; nie jest wyposażony w znaczniki ułatwiające celowanie.

używany przez łuczników asyryjskich i babilońskich łuk, którego ramiona i cięciwa tworzyły trójkąt równoramienny.

odmiana łuku krzywego o skomplikowanej budowie, rozpowszechniona dawniej wśród nomadów Wielkiego Stepu oraz Bliskiego Wschodu.

broń wyrzucająca (miotająca) różnego rodzaju pociski za pomocą energii mechanicznej lub chemicznej.

broń używana w konkurencjach sportowych.

broń wyrzucająca (miotająca) różnego rodzaju pociski za pomocą energii mechanicznej lub chemicznej.

broń używana w konkurencjach sportowych.

o łuku: taki, który do stanu maksymalnego naciągu wymaga siły o przybliżonej wartości 40 funtów.

o łuku: taki, który do stanu maksymalnego naciągu wymaga siły o przybliżonej wartości 90 funtów.

o łuku: taki, który do stanu maksymalnego naciągu wymaga siły o przybliżonej wartości 80 funtów.

o łuku: taki, który do stanu maksymalnego naciągu wymaga siły o przybliżonej wartości siedemdziesięciu funtów.

o łuku: taki, który do stanu maksymalnego naciągu wymaga siły o przybliżonej wartości trzydziestu funtów.

przedmiot, który służy jako broń.