szlachcic 1

noundomain: personregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

przedstawiciel wyższej warstwy społecznej, posiadający dawniej inny status prawny i liczne przywileje.

Examples

1.Szlachcic może uwieść, rzucić, Szlachcic może list sfałszować, Może nawet gilem zostać, Żeby posag upolować, Ale kiedy z krwi szlacheckiej Nowy szlachcic ma się zrodzić, Nowy szlachcic, który dalej Nową szlachtę będzie płodzić — Szlachcic zaraz szlachetnieje I szlachetnie, po szlachecku Wraca, aby hołd szlachcica Szlacheckiemu złożyć dziecku.
2.Na Korsyce urodził się Napoleon Bonaparte, którego rodzice należeli do pomniejszej lokalnej arystokracji. W tym czasie była ona pod francuską kontrolą i korsykańscy szlachcice mogli uzyskać francuskie tytuły szlacheckie.
3.Od tej pory wybieranie monarchy nazywało się wolną elekcją, i w istocie była ona wolna, mógł w niej uczestniczyć każdy szlachcic, a nie tak jak w przeszłości tylko członkowie sejmu.