kategoria gramatyczna, która sygnalizuje różnice w hierarchizacji argumentów predykatu wyrażane za pomocą środków formalnych, tj. składniowych i morfologicznych.

forma, w jakiej spotykany jest w użyciu leksem należący do języka fleksyjnego, taka, która jest odmieniona, składa się z tematu i flektywu.

kategoria oraz forma przymiotników i niektórych przysłówków, wyrażająca poziom intensywności jakiejś cechy (najczęściej w porównaniu z innymi obiektami).

niepodzielna semantycznie jednostka języka reprezentująca element słownika.

główna, zasadniczo nieodmienna, część wyrazu odmiennego.

abstrakcyjna jednostka będąca najmniejszą grupą fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie i której nie można podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe.

główna, zasadniczo nieodmienna, część wyrazu odmiennego.

abstrakcyjna jednostka będąca najmniejszą grupą fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie i której nie można podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe.

w gramatyce o czasowniku: taki, który jest odmieniony, występuje w formie dopasowanej do jakiejś osoby.

o czasowniku: taki, który nie jest w formie odmienionej odpowiednio do konkretnej osoby gramatycznej.

w językoznawstwie: taki, który nie posiada pewnych form fleksyjnych.

taki, który jest zdrobniały, hipokorystyczny.

w gramatyce o czasowniku: tak, że jest w formie nieodmienionej przez osoby.