hiponimia

rzeczownik

ironicznie: staroć, coś, co z czasem straciło na funkcjonalności, coś, co jest rozpoznawane jako należące do minionych czasów.

rzeczownik

przedmiot sztuki dawnej mający wartość zabytkową, historyczną, estetyczną lub materialną.

rzeczownik

staroć, który został odkryty, niesamowite odkrycie, znalezisko.

meronimia: element kolekcji

rzeczownik

starocie, stare rzeczy, graty, rupiecie.

holonimia: element kolekcji

rzeczownik

starocie, stare rzeczy, graty, rupiecie.

staroć 1

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

coś starego, rzecz, która została stworzona dawno.

Przykłady

1.Na playliście na imprezę warto uwzględnić modne hity i trochę staroci.
2.Kupiła za grosze na wyprzedaży garażowej kolejny uroczy staroć, bo mebluje się w eklektycznym stylu.
3.Raz w miesiącu w pałacu w Gorzanowie mają targi staroci.

hiperonimia

rzeczownik

rzecz, materialny obiekt, coś stworzonego przez człowieka.