rozradowany 1

adjectivedomain: adj qualityregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

zazwyczaj o człowieku: taki, który się cieszy, którego coś rozradowało.

  • 1.Kot przybiegł z dwiema kuropatwami w zębach, rozradowany że udało mu się je zdusić.
  • 2.I Nelli patrzył w niego jak słońce, zachwycony i rozradowany, gładząc fałdy swego brzydkiego czarnego fartucha i uśmiechając się tymi jasnymi i melancholicznymi oczyma.
  • 3.Byłato jedna z tych dusz wiecznie wdzięcznych za wszystko cokolwiek otrzymały, wiecznie rozradowanych wszystkiem co było pięknem, dobrem, harmonją, światłością — lecz także wiecznie bolejących nad wszelkiemi zjawiskami zła, szpetności, ciemności i niezgody.
FENG