strapić 1
verbdomain: v emotionregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
zaniepokoić, zmartwić kogoś, spowodować czyjeś zmartwienie, zatroskanie.
Examples
- 1.Strapiła ich wieść o wojnie. Przez cały dzień nikt się nie odzywał, nie mogli sobie znaleźć miejsca, więc każdy przeżywał to w samotności.
- 2.— Grzela nie żyje! Laboga! Taki młody i zdrów! A to mu było dopiero na dwudziesty szósty. Miał już wrócić we żniwa. Utopił się, we wodzie! Jezu miłosierny! — jęknęła, załamując ręce, srodze bowiem strapiła ją ta wiadomość.
- 3.— Tomku, myślałam, że mnie bardziej kochasz! — powiedziała ciotka ze smutkiem w głosie, co strapiło chłopca.
