plebs 1
noundomain: groupregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
najniższa warstwa ludności miejskiej (najbiedniejsi), pozbawiona majątku, dawniej i obywatelstwa, złożona m.in. z robotników, służby, żebraków i marginesu społecznego, a także (kiedyś) czeladników i niewolników.
Examples
- 1.Ponieważ deputowani ociągali się z decyzją (radykałowie stanowili mniejszość w Zgromadzeniu), plebs (tak zwani sankiuloci) w nocy z 9 sierpnia na 10 sierpnia zajął ratusz i utworzył rewolucyjną Komunę Paryża, a rano 10 sierpnia przypuścił szturm na pałac Tuilierie – siedzibę króla.
- 2.Powstańcy – z pomocą pospólstwa i plebsu warszawskiego – zdobyli wówczas Arsenał.
- 3.Cała bieda tedy nie stąd pochodzi, że plebs zwykł się bawić niedorzecznościami, ale stąd, że lepszych pisać i odgrywać nie umiecie.
- 4.Na szczęście w tej ulicy plebs żydowski nie mieszka i tak nie tylko, że mi się nic nie stało, ale jeszcze mogłem temu człowiekowi dać należytą odprawę.
- 5.Plac znowu zaludnia się, gdy paryski plebs urządza doroczne wybory Króla Błaznów, którym nieformalnie przewodniczy Gringoire. Oczywistym zwycięzcą zostaje odrażająco brzydki dzwonnik Quasimodo.
