zdanie stanowiące podstawę do uznania (wyprowadzenia) innego zdania.

sformalizowana wypowiedź sądu, stosowana we wszystkich naukach ścisłych, składająca się z dwóch zbiorów zdań, z których jeden jest założeniem, a drugi - tezą, które łączy relacja implikacji.

zdanie lub funkcja zdaniowa utworzone za pomocą funktora dysjunkcji, jednego z dwuargumentowych funktorów zdaniotwórczych rachunku zdań.

w logice matematycznej: działanie dwuargumentowe określone w dowolnym zbiorze zdań bądź w zbiorze funkcji zdaniowych, które zdaniom (funkcjom zdaniowym) p i q przypisuje zdanie (funkcję zdaniową) prawdziwe wtedy i tylko wtedy, gdy prawdziwe jest przynajmniej jedno ze zdań (funkcji) p i q; także: dwuargumentowy spójnik zdaniowy postaci p v q oraz zdanie logiczne postaci p v q, w których p i q są zdaniami.

w logice: całościowy i uporządkowany zespół zdań połączonych ze sobą stosunkami logicznego wynikania.

brak danych