wychowawca 2
noundomain: personregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
opiekun, który zazwyczaj w ramach jakiejś instytucji sprawuje pieczę nad osobami niepełnoletnimi lub innymi wymagającymi nadzoru, czuwa głównie nad ich bezpieczeństwem, dobrostnem, w grupie rozwiązuje konflikty itp., obecnie w sposób ograniczony pełni rolę wychowawczą (pomaga w kształtowaniu właściwych postaw lub w adaptacji do środowiska społecznego).
Examples
- 1.Odpowiedzialność za powierzone mu zadania w seminarium, gdzie był wykładowcą teologii fundamentalnej i liturgiki oraz wychowawcą kleryków zaowocowały powierzeniem mu 25 września 1929 funkcji rektora uczelni.
- 2.Jeszcze jak byłem w liceum zrobiłem uprawnienia wychowawcy kolonijnego.
- 3.W związku z tą aferą odbyło się w kilku placówkach opiekuńczych parę zebrań z wychowawcami.
- 4.Pamiętam go, był wychowawcą w internacie.
- 5.Nadal utrzymuję kontakt ze swoim wychowawcą więziennym.
- 6.Był wychowawcą cesarza Nerona, na początku jego rządów miał znaczne wpływy na dworze, w 56 roku n.e. sprawował urząd konsula.


