osobnik z gromady małż.

mięczak z gromady głowonogów.

mięczak z gromady ślimaków.

mięczak z gromady jednotarczowców.

mięczak z gromady walconogów.

zespół organizmów zwierzęcych związanych z dnem środowisk morskich.

zespół organizmów zwierzęcych związanych z dnem środowisk słodkowodnych.

zwierzę charakteryzujące się brakiem szkieletu wewnętrznego (osiowego) w postaci kręgosłupa i czaszki.

jedno- lub dwuczęściowy wapienny szkielet zewnętrzny muszlowców (Conchifera) i ramienionogów (Brachiopoda), u niektórych grup częściowo lub całkowicie zredukowany; do ciała zwierzęcia przytwierdzona jest jednym mięśniem, parą mięśni lub szeregiem mięśni parzystych.

w malakologii: brzuszna część ciała mięczaków, silnie umięśniony narząd ruchu lub przyczepienia do podłoża.

u mięczaków: blaszka na języku, z licznymi ząbkami, służąca do rozcierania pokarmu.

u mięczaków przestrzeń między workiem trzewiowym a płaszczem.

u mięczaków: blaszka na języku, z licznymi ząbkami, służąca do rozcierania pokarmu.

u mięczaków przestrzeń między workiem trzewiowym a płaszczem.