błazen 1
noundomain: personregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
należący do dawnego dworu człowiek, do którego obowiązków należało zapewnianie panom i paniom rozrywki, zazwyczaj poprzez sztuczki, figle i żarty.
Examples
- 1.W Polsce błaznów spotkać można było na dworze Jagiellonów – pełnili oni istotną rolę prześmiewcy, podpowiadając władcom i możnym to, czego inni by im nie powiedzieli.
- 2.Błaznami zostawali początkowo najczęściej ludzie chorzy umysłowo, w wypadku których tolerancja co do ich zachowań i wypowiedzi była większa.
- 3.Swoje miejsce w historii znalazł również Stańczyk, nadworny błazen króla Zygmunta I Starego.
- 4.Na dworze angielskim zatrudnieni byli różnego rodzaju błaźni, specjalizujący się w żonglerce, muzyce, w skeczach i zagadkach.


