żołnierz lekkiej jazdy polskiej, działającej jako formacja o charakterze utrzymującego się z łupów wojska najemnego, oparta na wzorach ustrojowych konfederacji wojskowych, sformowana w 1614 roku, pierwotnie jako konfederacja żołnierska pod wodzą pułkownika Aleksandra Józefa Lisowskiego herbu Jeż.

żołnierz zaciężnych formacji piechoty z końca XV i z XVI wieku, wzorowanych na oddziałach zaciężnych Szwajcarów zbrojnych w piki, halabardy, rusznice i miecze; oddziały lancknechtów wywodziły się z krajów niemieckojęzycznych, jednak służyły w rozmaitych armiach w Europie.

dowódca oddziałów wojsk najemnych w służbie miast lub dworów książęcych (gł. we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.), który na własny rachunek werbował ludzi do swojego oddziału.

żołnierz najemny, który pobiera żołd.

brak danych