naręcze 1

noundomain: groupregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

zbiór rzeczy mieszczących się w rękach, dających się w ten sposób unieść.

  • 1.Stefcia, księżniczki i Lucia wybiegły na korytarz. Naręcze kwiatów złożyły na balustradzie, same zaczęły się chłodzić wachlarzami.
  • 2.Poszedłem ku drugiej stronie domu i nabrałem pełne naręcze gałęzi, które tam zauważyłem. Zrobiłem gęstą wiązkę, zapaliłem ją i wrzuciłem przez okno.

Project co-funded by European funds

FENG