gryźć 2

verbdomain: v physical contactregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

używać zębów do chwytania lub dzielenia, a także rozdrabniania czegoś.

  • 1.Nie pomaga tłumaczenie, że ząb da się jeszcze wyleczyć. Ani że w młodym wieku nie można tak lekkomyślnie zębów tracić, bo wnet nie będzie miał czym gryźć.
  • 2.Burek dostał kość i ją sobie wesoło teraz gryzie.
  • 3.Melancholia zżętych łanów Karmi tylko gąski białe; Stada owiec i baranów Gryzą słomki pozostałe.
  • 4.Daję mu pić w takim kubeczku z dzióbkiem dla dzieci, bo gryzie szklanki.
  • 5.Rzucił się na łóżko i gryząc poduszkę, wybuchnął spazmatycznym łkaniem.
  • 6.Ręce zaciskał machinalnie w pięści, gryzł wargi spieczone, a na czoło od gorąca krwi wzburzonej występował mu pot kroplisty.
  • 7.Mysz gryzła pergaminy w bibliotece.
  • 8.Usiadł na miedzy, gryzł suchy kawałek chleba, a był jakiś markotny, wydawało mu się, że go wewnątrz coś tak samo gryzie, jak on — ten kawał chleba.
  • 9.I chciałby z nim współzawodniczyć — uczy się, pracuje, lecz dorównać mu nie może w żaden sposób; tamten go przewyższa w każdéj rzeczy, więc téż Wotini palce sobie gryzie ze złości.
  • 10.Rumak wędzidło gryzie niecierpliwie, Jakby go ciężkie więziły kajdany.
  • 11.Babinka gryzie orzeszki i chichocze.
  • 12.Dlaczego gryziesz tylko tą połową buzi, coś cię boli?
FENG