nurt w prozie polskiej w pierwszej połowie lat 60. XX wieku, charakteryzujący się tendencją do opisywania realiów życia codziennego.

kierunek w sztuce krajów socjalistycznych realizujący założenie typowości.

pogląd, zgodnie z którym przedmioty poznania są dokładnie takie, jak jawią się zmysłom.

tendencja estetyczna, która zakładała rezygnację z osadzenia w rzeczywistości przy odwoływaniu się do tego, co niezwykłe, mistyczne oraz wykorzystaniu lokalnych mitów.

kierunek w literaturze i sztuce obecny na przełomie XIX i XX w.

brak danych