zorientowanie na sprawy NATO i współpracę z nim.

jedna z głównych orientacji teoretycznych w stosunkach międzynarodowych, ukształtowana w latach 80. XX w. w odpowiedzi na założenia teoretyczne neorealizmu i neoliberalizmu, która krytykuje pozytywistyczne podejście do stosunków międzynarodowych oraz realizm za reifikowanie takich pojęć jak państwo, interes czy potęga (konstruktywiści nie uważają ich za obiektywnie dane, lecz wskazują na ich społeczne podłoże).

względnie stały zespół przekonań i opinii (często wartościujących) na temat otaczającego świata, czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, głównie z nauki, sztuki, religii i filozofii.

taki, który ontologiczne ujęcie rzeczywistości redukuje wyłącznie do bytu materialnego, wyjaśnianego jest w kategoriach praw przyrody.

taki, który jest zorientowany na współpracę z NATO, pozostaje w strefie wpływów NATO, jest zaangażowany w sprawy NATO.

tak, że jest zorientowany na współpracę z NATO, pozostaje w strefie wpływów NATO, jest zaangażowany w sprawy NATO.

taki, który jest zgodny z antynaturalizmem - paradygmatem badawczym w socjologii, sprzeciwiającym się wyjaśnianiu zjawisk społecznych czynnikami naturalnymi.

w sposób antynaturalistyczny - sprzeciwiając się wyjaśnianiu zjawisk społecznych czynnikami naturalnymi.