liczba 1 000 000, tysiąc tysięcy.

liczba 1000, dziesięć setek.

cyfra, liczba 0; neutralny element dodawania.

stała matematyczna, w geometrii euklidesowej równa stosunkowi długości obwodu koła do długości jego średnicy.

liczba, którą podstawia się lub przywołuje dla referencji, porównania; stała wielkość używana zazwyczaj jako współczynnik proporcjonalności we wzorach wyrażających pewne prawa.

zbiór liczb, liter i niekiedy nawiasów połączonych znakami działań matematycznych.

tablica składająca się z n wierszy i n kolumn (n>2), w którą wpisano n2 różnych nie powtarzających się dodatnich liczb naturalnych w ten sposób, że suma liczb w każdym wierszu, w każdej kolumnie i w każdej przekątnej jest taka sama (tzw. suma magiczna).

liczba stosowana na oznaczenie czegoś.

zbiór liczb, liter i niekiedy nawiasów połączonych znakami działań matematycznych.

tablica składająca się z n wierszy i n kolumn (n>2), w którą wpisano n2 różnych nie powtarzających się dodatnich liczb naturalnych w ten sposób, że suma liczb w każdym wierszu, w każdej kolumnie i w każdej przekątnej jest taka sama (tzw. suma magiczna).

o liczbie: taki, na którym nie można wykonać dzielenia przez określony dzielnik tak, by w wyniku uzyskać liczbę naturalną (nie można uzyskać wyniku bez reszty).

taki, którego wartość jest zapisywana za pomocą czterech cyfr.

niedzielący się przez dwa.

podzielny przez dwa.

znak literowy lub cyfrowy stosowany do oznaczania wielkości, jednostek miar, pierwiastków chemicznych, elementów działań w matematyce.

liczba, która gdy zostanie podniesiona do potęgi, da określoną liczbę podpierwiastkową.

liczba, która gdy zostanie podniesiona do potęgi, da określoną liczbę podpierwiastkową.