element architektoniczny lub konstrukcyjny, stanowiący rozwiązanie łączące, spajające części czegoś.

w budownictwie: element służący do trwałego lub tymczasowego łączenia różnego rodzaju elementów.

część jakiegoś obiektu, która służy jako jego podstawa, na której coś stoi.

element konstrukcyjny, zwykle długi, cienki i stosunkowo wąski, który jest gdzieć poprzecznie umieszczony, często wyznacza górną granicę zarysu konstrukcji.

element architektoniczny składający się z dwóch podpór (kolumn, słupów lub filarów), które zostały połączone u góry łukiem.

rzecz skonstruowana, zbudowana; pewien układ elementów, który tworzy zaplanowaną całość.

rzecz skonstruowana, zbudowana; pewien układ elementów, który tworzy zaplanowaną całość.

część jakiejś całości, mogąca mieć szczególną cechę lub pełnić specjalną funkcję.

taki, który składa się z rurki lub rurek.