literatura piękna - twórczość artystyczna, która za tworzywo ma język; epika, liryka i dramat.

literatura piękna - twórczość artystyczna, która za tworzywo ma język; epika, liryka i dramat.

rodzaj literacki obejmujacy utwory, których tematem są przede wszystkim przeżycia wewnętrzne, emocje i przekonania jednostki.

system ogólnych zasad budowy dzieł literackich, stanowiący podstawę do zaliczenia ich do tej samej klasy, oraz grupa dzieł spełniających te zasady.

krótki utwór literacki zawierający morał (pouczenie), który może być wierszowany, czasem żartobliwy.

nurt w twórczości artystycznej, zwłaszcza w kinie i literaturze, charakteryzjący się elementami fantastycznymi wplecionymi w treść utworu.

dłuższy utwór narracyjny, pisany prozą lub wierszem, najczęściej jednowątkowy, obfitujący w zawikłania sytuacyjne, intrygi, nieprawdopodobne wydarzenia i zbiegi okoliczności.

krótki utwór literacki zawierający morał (pouczenie), który może być wierszowany, czasem żartobliwy.

nurt w twórczości artystycznej, zwłaszcza w kinie i literaturze, charakteryzjący się elementami fantastycznymi wplecionymi w treść utworu.

dłuższy utwór narracyjny, pisany prozą lub wierszem, najczęściej jednowątkowy, obfitujący w zawikłania sytuacyjne, intrygi, nieprawdopodobne wydarzenia i zbiegi okoliczności.