czciciel 1

noundomain: personregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

ktoś, kto oddaje czemuś cześć, otacza to uwielbieniem.

  • 1.Nosząc w mem sercu uczucie pełnego uwielbienia dla ciebie, Szanowny Mistrzu, wyznaję się Twym prawdziwym czcicielem.
  • 2.Za młodu poezji i sławy Ciernista znęciła go ścieżka, Był sztuki gorliwym czcicielem I... kątem pod strychem dziś mieszka.
  • 3.Nienawidził wszystkiego, co było szarem, powszedniem i małostkowem. Był czcicielem siły i potęgi; kultowi dla Napoleona nie sprzeniewierzył się nigdy.
  • 4.Ksiądz biskup Naruszewicz nie chcąc należeć wyraźnie do czcicieli bachusowych, po kilku kielichach i kilku konceptach, cofnął się cicho do przeznaczonego mu apartamentu, by spisać wypadki dnia tego, w powierzonym mu dzienniku, który z gorliwością i powagą historjografa utrzymywał.
  • 5.Podobnież przeciwstawienie sławnego Mickiewicza mniej sławnemu Słowackiemu nie wydaje mi się przykładem trafnym, choć nie zaprzeczam naturalnie faktu, i choć jestem wielkim czcicielem Słowackiego.
  • 6.Byłem i byłbym zawsze, gdybym mógł być czemś jeszcze czcicielem nagości; sądzę, że to jest właśnie sztuką w całem znaczeniu, najszlachetniejszą i najwznioślejszą, ale niezawodnie nic niema niebezpieczniejszego zarazem.
  • 7.Gdy sobie pomyślę, że to przepyszne zwierzę ludzkie — Laura — należy do mnie i będzie należało, póki zechcę, ogarnia mnie zupełna i podwójna radość: mężczyzny i czciciela piękna; a jednak czegoś mi brak i czegoś mi duszno.
FENG