metoda zdobienia szkła polegająca na wytworzeniu na jego powierzchni cienkiej przezroczystej warstewki mieniącej się barwami tęczy.

ogół umiejętności i technik zdobnictwa tynku, które polegają na nakładaniu kolorowych warstw tynku lub glin, poddawanych następnie zeskrobywaniu w czasie, kiedy nie zdążyły zaschnąć.

technika zdobienia wyrobów metalowych, najczęściej złotych lub miedzianych, za pomocą szklistych powłok składających się z mieszaniny sproszkowanych minerałów (piasek, kreda, glina) oraz topników (boraks) z dodatkiem pigmentów, które utrwalane są w bardzo wysokiej temperaturze.

ogół technik i umiejętności okładania lub nakładania jakiegoś materiału na pewnej powierzchni lub w jej wnętrzu.

dziedzina sztuki zajmująca się wytwarzaniem przedmiotów użytkowych o wysokich walorach estetycznych.