instrument medyczny z pojemnikiem z podziałką i tłokiem, służący do wykonywania zastrzyków lub do pobierania płynów ustrojowych (np. krwi).

przyrząd lekarski do osłuchiwania narządów wewnętrznych pacjenta.

narzędzie medyczne, rurka służąca do odprowadzania treści płynnych (fizjologicznych lub patologicznych) z pewnych narządów lub obszarów ciała do innych lub częściej poza ciało chorego.

przylegająca szczelnie do ust i nosa pacjenta część aparatu medycznego, który służy do dostarczania tlenu lub narkozy.

rurka (zwykle giętka, w przeciwieństwie do kaniuli), służąca do wprowadzenia do narządów i jam ciała w celach zróżnicowanych, najczęściej by coś upuścić (pobrać, odbarczyć, odprowadzić), wprowadzić (np. lek, kontrast), lub dokonać pomiaru (ciśnienia, temperatury).

rzecz, którą można się posłużyć, żeby wspomóc się przy wykonywaniu danej czynności; przedmiot lub urządzenie służące do bezpośredniego oddziaływania w procesie pracy na przedmiot pracy, stanowiące wyposażenie człowieka lub maszyny.

stop metali (zawierający 40-70% miedzi, 10-20% niklu i 5-40% cynku), mosiądz wysokoniklowy, podobny w kolorze do srebra.

polimer z grupy poliestrów, będący formalnie estrem kwasu węglowego.

stop metali (zawierający 40-70% miedzi, 10-20% niklu i 5-40% cynku), mosiądz wysokoniklowy, podobny w kolorze do srebra.

polimer z grupy poliestrów, będący formalnie estrem kwasu węglowego.