przedstawiciel bałkańskiej ludności pogranicza, wywodzącej się od chrześcijańskich zbiegów, którzy uciekli („uskoczyli”) w XVI i XVII wieku z terenów Bośni i Serbii przed wojskami tureckimi i schronili się blisko wybrzeża Adriatyku w niedostępnych górach Welebitu, gdzie przez stulecia słynęli głównie z korsarstwa.