kierunek w sztuce abstrakcyjnej powstały na początku XX wieku (początkowo w Rosji, później w całej Europie i w USA), którego wyróżnikiem w stosunku do innych ruchów awangardowych była dyscyplina formalna ograniczona do stosowania prostych elementów geometrycznych: koła, trójkąta i linii prostej.

malarstwo gestu, technika malarska i nurt wewnątrz ekspresjonizmu abstrakcyjnego, polegający na wykorzystaniu spontanicznego, nieskrępowanego regułami malarskimi gestu bezpośredniego rozlewania (chlapania) farby na płótno.

nurt europejskiego malarstwa lat 50. równoległy wobec amerykańskiego abstrakcyjnego ekspresjonizmu i charakteryzujący się dążeniem do swobodnej ekspresji poprzez stosowanie barwnych plam, linii, bez poddawania ich rygorom kompozycyjnym, które mogłyby ograniczyć dramatyzm dzieła sztuki.

minimalizm, nurt w sztuce lat 60. XX wieku.

nurt w sztuce początku XX wieku, którego głównymi cechami są: geometryzacja, abstrakcja sprowadzona do podstawowych kształtów (kwadrat, prostokąt) oraz kolorów (żółty, czerwony, niebieski i szary, biały, czarny).

okres w sztuce, którego początek wyznacza się umownie na początek twórczości dadaistów.

okres w sztuce, którego początek wyznacza się umownie na początek twórczości dadaistów.

nurt w sztuce wizualnej (głównie w malarstwie i rzeźbie), którego główną cechą jest przedstawianie obiektów, zwierząt, ludzi w ich naturalnym wymiarze.

brak danych

spotykana w surrealiźmie pewna ogólnie ujęta technika stosowana w sztuce abstrakcyjnej, której założeniem jest to, że dzieło powstaje samo (walor sztuki nadaje mu wyłącznie akt podjęty przez artystę i interpretacja), ponieważ sztuka jest jedynie imitacją, powtarzaniem (a nawet: wykorzystywaniem) innych, już funkcjonujących wytworów człowieka.