dzierżyć 2
czasownikdomena: v społeczeństworejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
sprawować ważną funkcję, być dysponentem czegoś, być tym, od kogo coś jest zależne.
Przykłady
- 1.Dowództwo nad nimi dzierżył wysoki, smukły rycerz w ciemnobłękitnym pancerzu i w takimże hełmie z zapuszczoną przyłbicą.
- 2.Oto mógł zostać trzecim w Rzeczypospolitej hetmanem i poniekąd dzierżyć jej losy w ręku, a teraz ujrzał, że musi pozostać nieznanym oficerem, dla którego szczytem ambicji będzie indygenat.
- 3.Pewnego jesiennego poranka Cezary śpiewał na chórku starą, pospolitą pieśń: O Panie, co losy ludzkości dzierżysz w dłoni Swej, Stojących na progu wieczności do łona przytulić chciej…
- 4.Na grodzie tym ojciec mój, dziad i pradziad, i praszczury moje siedzieli, a siłę tę dzierżyli, którą ja mam i z której na włos nie puszczę.
- 5.Króle tam panują święte, a duchowne władztwo dzierżą biskupy najuczeńsze, kolumny Kościoła Bożego.
