samoobrona powszechna - oddolna forma obrony narodowej, polegająca na samorzutnym, trwałym lub doraźnym organizowaniu się ludności cywilnej w miejscu zamieszkania, dla przeciwstawienia się zagrożeniom życia, zdrowia, mienia lub środowiska; część obrony cywilnej.

ustawienie rąk w sportach walki umożliwiające obronę przed ciosami przeciwnika i wyprowadzanie własnych.

u zwierząt forma biernej obrony na atak lub zagrożenie atakiem powodująca całkowity bezruch atakowanego osobnika.

wstawianie się za kimś, odpieranie zarzutów.

pojęcie prawnicze określające obronę własnej osoby lub własnych dóbr w sytuacji zamachu.

przenośnie: odpowiedź na jakieś zdarzenie lub czyjeś działanie, środki podjęte, by wyrazić stosunek do czegoś i zainicjować działania wobec tego.