stolnik 1
noundomain: personregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
w Polsce do XIII w. urzędnik sprawujący pieczę nad stołem panującego, do którego obowiązków należało nakrycie stołu do uczty, a w czasie jej trwania kierowanie podawaniem potraw; z czasem stanowisko przekształcone w wysoki urząd tytularny.
Examples
- 1.Dziadek Tadeusza Soplicy był stolnikiem.
- 2.Tradycyjnie dzieciom stolnika przysługiwały tytuły odojcowskie.
- 3.Pan stolnik Masłowski, który rzewnie pierwszego dnia przyjął syna, drugiego dnia był już znacznie surowszym, a trzeciego odprawił go na służbę do Brühla.
- 4.W czasie Rzeczpospolitej Obojga Narodów tytuł stolnika, pierwotnie należący do osoby zarządzającej stołem panującego, stał się honorowym urzędem ziemskim.
Synonyms
- trukczaszy 1
w dawnej Polsce dworzanin, usługujący panującym przy stole podczas uczty, w późniejszym okresie: tytularny urzędnik dworski, urząd ziemski.
- strukczaszy 1
w dawnej Polsce dworzanin, usługujący panującym przy stole podczas uczty, w późniejszym okresie: tytularny urzędnik dworski, urząd ziemski.
