trybut 1
noundomain: possessionregister: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
świadczenie o charakterze przymusowym, funkcjonujące w starożytności oraz średniowieczu, uiszczane monarsze przez poddanych lub władcy silniejszemu przez słabszego władcę podbitego terytorium.
Examples
- 1.Należny mu od wieśniaków trybut ściągał bez litości.
- 2.Mieszko wierny był cesarzowi i płacił trybut bez skargi.
Synonyms
- haracz 2
w Polsce od czasów wojen z Tatarami i Turkami: kontrybucja lub okup, płacony przez stronę, która przegrała wojnę.
