najbardziej zewnętrzny i jednocześnie najcieńszy nabłonek okrywający powłokę ciała organizmu zwierzęcego, pochodzenia ektodermalnego, u bezkręgowców określany nazwą naskórka, epidermy lub hipodermy– składa się z jednej warstwy komórek, u kręgowców nazywany jest naskórkiem, rzadziej epidermą i jest złożony z kilku warstw.

miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz jam szpikowych kości długich oraz w małych jamkach w obrębie istoty gąbczastej kości.

tkanka zwierzęca pełniąca głównie funkcję ochronną.

tkanka wypełniająca jamę zęba (komorę, kanały oraz kanały boczne i komorowo-ozębnowe); bogato unerwiona i unaczyniona, dojrzała tkanka łączna typu embrionalnego, podobna do tej występującej w pępowinie.

tkanka odpowiedzialna za spajanie innych tkanek w ogranizmie.

zespół komórek o określonych czynnościach, wspólnym pochodzeniu i przemianie materii, charakteryzujących się zbliżoną budową i pełniących określone funkcje na rzecz organizmu, wchodzących w skład narządów oraz układów narządów.

komórka eukariotyczna będąca budulcem tkanek organizmów zwierzęcych.

komórka eukariotyczna będąca budulcem tkanek organizmów zwierzęcych.