szkielet głowy.

szkielet głowy.

parzysta kość budująca sklepienie czaszki.

parzysta, silnie spneumatyzowana kość wchodząca w skład mózgoczaszki.

nieparzysta kość mózgoczaszki, ograniczająca dół czaszki i jamę nosową.

niewielka wyniosłość leżąca w płaszczyźnie pośrodkowej ciała pomiędzy łukami brwiowymi.

punkt w miejscu styku kości ciemieniowej, tożstronnej kości skroniowej oraz kości potylicznej.

punkt na przecięciu linii łączącej największe wypukłości guzów czołowych z linią płaszczyzny strzałkowej środkowej.

rodzaj tkanki o specyficznych właściwościach fizycznych (relatywnie cienka i elastyczna, czasem przepuszczająca różne substancje lub światło), spełniającej różne funkcje.

textus cartilagineus - rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.

parzysta kość budująca sklepienie czaszki.

parzysta, silnie spneumatyzowana kość wchodząca w skład mózgoczaszki.

nieparzysta kość mózgoczaszki, ograniczająca dół czaszki i jamę nosową.

punkt w miejscu styku kości ciemieniowej, tożstronnej kości skroniowej oraz kości potylicznej.

punkt na przecięciu linii łączącej największe wypukłości guzów czołowych z linią płaszczyzny strzałkowej środkowej.