broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego.

rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).

ogół broni, w skład której wchodzą opancerzone wozy bojowe z uzbrojeniem.

wyposażenie służące do ochrony różnych części ciała przed działaniem broni (uderzeniami, ciosami, cięciami, pchnięciami, postrzeleniami itp.), może służyć do bezpośredniej ochrony (pancerze, zbroje, hełmy, kamizelki) lub do osłony pośredniej (tarcze, schrony, pancerze wozów bojowych).

broń i sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko; całość broni zgromadzona i przechowywana przez kogoś w jakimś celu, na wypadek czegoś.