broń strzelecka 1

broń, w której do napędu pocisku zastosowano lufowy układ miotający.

długa indywidualna broń strzelecka, zasilana najczęściej amunicją karabinową.

krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku, jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m), a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki, charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki.

samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm.

długa myśliwska lub bojowa broń palna.

indywidualna broń strzelecka, zasilana amunicją pistoletową.

długa indywidualna broń strzelecka, zasilana najczęściej amunicją karabinową.

krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku, jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m), a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki, charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki.

samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm.

długa myśliwska lub bojowa broń palna.

indywidualna broń strzelecka, zasilana amunicją pistoletową.