niskopoziomy język programowania, w którym jedno polecenie odpowiada zazwyczaj jednemu rozkazowi procesora.

jeden z języków programowania.

język opisu strony i język programowania opracowany przez firmę Adobe Systems.

ściśle określony system znaków z właściwymi mu regułami ich komponowania i interpretowania; język formalny jest kluczowym pojęciem w informatyce, logice matematycznej i językoznawstwie.

element składni określonego języka programowania, służący do wyodrębniania w kodzie źródłowym określonego elementu: jednostki leksykalnej, instrukcji lub bloku.

element składni określonego języka programowania służący definiowaniu strukturalnych elementów kodu źródłowego, takich jak bloki czy instrukcje strukturalne.

element składni w określonym języku programowania, kończący w kodzie źródłowym określoną jednostkę kodu, taką jak: instrukcja, moduł, program, pakiet, podprogram itd.

element składni języka programowania, który określa konkretną właściwość (znaczenie), nadaną wybranemu elementowi (obiektowi).

element składni określonego języka programowania, służący do wyodrębniania w kodzie źródłowym określonego elementu: jednostki leksykalnej, instrukcji lub bloku.

element składni określonego języka programowania służący definiowaniu strukturalnych elementów kodu źródłowego, takich jak bloki czy instrukcje strukturalne.

element składni w określonym języku programowania, kończący w kodzie źródłowym określoną jednostkę kodu, taką jak: instrukcja, moduł, program, pakiet, podprogram itd.

element składni języka programowania, który określa konkretną właściwość (znaczenie), nadaną wybranemu elementowi (obiektowi).