w architekturze: rodzaj hełmu, zwieńczenia wieży.

w architekturze budowla o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym.

górna, najwyższa część budynku, mająca za zadanie przykrycie i osłanianie go przed opadami atmosferycznymi.