brzęknąć 1
verbdomain: v producingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
zabrzęczeć krótko, raz, uderzyć czymś o coś i wywołać jasny, wysoki dźwięk.
Examples
- 1.I rączo bracia skarby złupione Rozdzielają między siebie Potem w kielichy brzękli spienione.
- 2.Apolonja brzęknęła okręconym na ręku różańcem w sposób bardzo radośny, który zdawał się mówić: „tem lepiej! tego się nawet i spodziewałam przychodząc tutaj".
- 3.Pewnie umknąłby niezauważony, gdyby butelki, które miał w plecaku nie brzęknęły, zwracając uwagę, że ktoś tam się kryje za schodami.
- 4.Siwy konik zarży czasem, Brzęknie ostroga...
- 5.Koń zaparska, szabla brzęknie, Nawołuje straż oboźna, — Ach, tak jasno i tak pięknie! A w ojczyźnie zima mroźna!
- 6.Brzęknął paznokciami o szybę.
Synonyms
- brząknąć 1
zabrzęczeć krótko, raz, uderzyć czymś o coś i wywołać jasny, wysoki dźwięk.
