uskoczyć 1

verbdomain: v movementregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

odskoczyć, usunąć się skądś szybkim ruchem.

  • 1.- A ty, wałkoniu, batem dostaniesz, widzisz go, owies mu pachnie, próżniakowi - mówił do wałacha, co stał obok i łeb wtykał między deski przegrody, do żłobu klaczy - grzmotnął go pięścią w zad, aż koń uskoczył w bok i zarżał.
  • 2.Nagle Bohun uskoczył w bok, kniaziowe ostrze trafiło w próżnię.
  • 3.Choć, Korski już nieco przygotowany był na ten atak i zdążył uskoczyć do kąta izby, nie pomogło mu to wiele.
FENG